• NIECH BĘDZIE POCHWALONY JEZUS CHRYSTUS!
    Serdecznie witamy wszystkich Gości naszej wizytówki.

    Parafia
    pw. Św. Katarzyny PM
    w Ryglicach

    • Msze św. porządek zwykły

      6:30, 18:00 (czas letni) 6:30, 17:00 (czas zimowy)

    • Msze św. porządek świąteczny

      7:00, 9:00, 11:00, 16:30, Joniny 8:00, 15:00

    • Odpust parafialny

      25 listopada - św. Katarzyny, Trójcy Przenajświętszej, Joniny - Podwyż-szenie Krzyża

  • Image
  • Terytorium parafii:

    Ryglice, Bistuszowa (część), Joniny, Uniszowa.

    Historia kościoła

    Krótki rys historyczny

    Dokładnej daty założenia tutejszej parafii nie znamy ponieważ nie zachował się do naszych czasów jej akt fundacyjny. Sprawa ta więc nadal pozostaje w cieniu tajemnicy.

    Jednak dzięki notatce, znajdującej się w księgach parafialnych, dowiadujemy się, że parafia powstała na samym początku XIV wieku.W roku 1301 Władysław Łokietek, ówczesny Książę Kujawski i Sandomierski, a późniejszy król Polski, darował na wieczne czasy wieś Porzecze Rygielskie i wieś Burzyn dwóm szlachcicom herbu Pobóg - Mikołajowi Burzy i Wawrzyńcowi Kielanowskiemu. Oni to byli fundatorami pierwszego kościoła i założycielami parafii, którą oddali w zarząd księdzu Stanisławowi Pierzchale. Na utrzymanie proboszcza darowali 1 łan gruntu (126 mórg) z lasem, który rozciągał się od rzeki (Szwedki) – „środkiem wsi płynącej" – aż do „granic królewskich" tj. północnej granicy wsi Żurowa.

    W owym czasie papieżem był Bonifacy VIII , a biskupem diecezji krakowskiej ks. Bp Jan II Muskata (1294-1320).

    Początkowo do parafii należały wsie: Burzyn, Joniny, Kielanowice, Kowalowy i Ryglice, natomiast wsie Bistuszowa i Uniszowa – jako własność opatów tynieckich- wchodziły w skład parafii Tuchów. Były więc Ryglice parafią rozległą, o powierzchni 51,5 km.

    Według danych z roku 1350, mieszkańców w tym czasie było 168, od nich płacono 3,16 skojców świętopietrza.

    Parafia od początku swego istnienia przynależna była do diecezji krakowskiej, dekanatu tuchowskiego, natomiast administracyjnie do powiatu bieckiego, woj. krakowskiego.

    Budowle kościołów

    Pierwszy kościół - wybudowany był na pewno z drze­wa modrzewiowego, w które tutejsza okolica w owym czasie obfitowała. Nie przetrwał do naszych czasów, gdyż został zniszczony w roku 1567 przez wojska Rakoczego Jerzego II, księcia węgierskiego, sprzymierzonego wówczas ze Szwe­dami. W tym czasie proboszczem był ks. Walenty Dybalski (1644-70).Nie znamy lokalizacji budowli. Jednak biorąc pod uwagę ówczesne zwyczaje - grzebanie zwłok ludzkich wokół kościoła- możemy wnioskować, że był usy­tuowany na miejscu dzisiejszego "rynku", gdyż podczas przeprowadzania niwelacji tego terenu w roku 1936, na­trafiono tu na liczne szkielety ludzkie.

    Prawdopodobnie drugim z kolei kościołem był kościół, pochodzący z końca XVII w., który w roku 1947 został przeniesiony do wsi Kowalowy jako zabytek. Zbudowany był z drzewa modrzewiowego na zrąb, o prezbiterium trój­kątnym, trzech nawach halowych z transeptem, murowaną zakrystią od strony północnej i dwoma przedsionkami czy­li kruchtami. Od strony zachodniej była kruchta tzw. "Wielka" (główne wejście), a od strony południowej bo­czna, zwana także "babincem". Ściany zewnętrzne, jak również stromy dach trzyspadowy były pokryte gontami. Wokół niego istniał cmentarz grzebalny, nieczynny od drugiej połowy XVIII w. Kościół otoczony był murem ceglastym wzniesionym w roku 1870 r. , kosztem 600 zł. Było w nim trzy wejścia: od strony południowej, wschodniej i zachodniej. Wejście od strony zachodniej było wej­ściem głównym, w pobliżu którego po lewej stronie stała murowana dzwonnica z trzema otworami dzwonnymi. Parkan murowy wraz z dzwonnicą, został rozebrany w roku 1924, a uzyskaną z rozbiórki cegłę przeznaczono na budowę nowego kościoła.

    W roku 1944 podczas okupacji Niemcy urządzili w nim oborę dla bydła przeznaczanego na ubój dla wojska frontowego, dokonując tym postępkiem profanacji - nieczynnej już wówczas - świątyni. Po zakończeniu działań wojennych kościół ten został obudowany z zachowaniem wszystkich cech budowlanych, tak ze­wnętrznych jak i wewnętrznych „starej" świątyni - z wyjątkiem pokrycia gontowego, które zastąpiono blachą ocynkowaną. Stoi do dnia dzisiejszego w parku byłego Dworu, tuż obok szosy Ryglice - Jodłowa.

    Obecny kościół w Ryglicach- pod wezwaniem św. Katarzyny - został wybudowany w latach 1926 - 1942 staraniem ówczesnego ks. Proboszcza Jakuba Wyrwy (1913-1953).

    Projektantem budowli był dr inż. Zubrzycki, archi­tekt krakowski, natomiast całością budowy kierował miej­scowy budowniczy Franciszek Boratyński, który wraz z tu­tejszymi murarzami wybudował wiele kościołów na terenie Polski, a zwłaszcza na jej wschodnich rubieżach.

    Budulec na niego pochodził z rozmaitych źródeł rozbiórki - jak już wspomniano - parkanu i dzwonnicy z rozbiórki browaru dworskiego, który jako nieczynny po zdewastowaniu go przez wojska rosyjskie i austriackie podczas pierwszej wojny światowej, został darowany w ro­ku 1921 na własność ks. Jakubowi Wyrwie przez ówczesne­go właściciela dworu, Artura Zarembę Cieleckiego. Ponad­to cegłę jak również dachówkę kupowano w cegielni w Tuchowie i Tarnowie. Kamień czerpano z kamie­niołomów miejscowych oraz swoszowskich, natomiast budulec szlache­tniejszy sprowadzano z Szydłowca (woj. kieleckie)

    Obróbkę kamienia wykonali miejscowi kamieniarze, a prace murarskie miejscowi murarze. Robocizna niefacho­wa oraz zwózka materiałów budowlanych została wykonana bezpłatnie przez parafian.

    Na pokrycie kosztów budowy, była wyznaczona wszy­stkim parafianom posiadającym gospodarstwa tzw. konku­rencja. Pomocy w zbożnym dziele udzielili także rodacy z Ameryki, którzy z tutejszej parafii przed kilkudzie­sięciu laty tam wyemigrowali za chlebem. Duży wkład pie­niężny w budowę wniósł sam proboszcz, na co sprzedał kil­kanaście hektarów ziemi plebańskiej. Na skutek sporu o lokalizację kościoła, powstałego pomiędzy ówczesnym dziedzicem Arturem Zarembą Cieleckim a ks. proboszczem J. Wyrwą, dziedzic odmówił płacenia konkurencji, protestując tym sposobem przeciwko temu, że jego koncepcja usytuowania kościoła koło cmentarza wojennego nie została przyjęta przez księdza proboszcza i projektanta.

    Zabytkowy wystrój wnętrza świątyni został w cało­ści przeniesiony ze starego kościoła. Do cennych zabyt­ków należą ołtarze - wykonane przez nieznanych nam rzeź­biarzy - a zwłaszcza dwa boczne z obrazami: Chrystusa "Ecce Homo" (Oto człowiek) z roku ok. 1600 (lewy boczny) i św. Anny Samotrzeć z roku ok. 1600 (prawy boczny).

    Na nastawie ołtarza św. Anny, znajdują się dwa herby tzw. złożone, fundatorów tego ołtarza; z lewej strony herb "Abdank", z prawej zaś herb "Strzemię".

    Oprócz ołtarzy do zabytków należą: kamienna chrzcielnica z 1554 r., barokowa ambona z po­stacią Chrystusa i czterema postaciami ewangelistów z ich symbolami, oraz niektóre obrazy z XVII i XVIII w. Postacie przyozdabiające ambonę, zostały ufundowane przez Michała Witalisa, posła do parlamentu wiedeńskiego z roku 1865.

    Piękne witraże zdobiące okna, ufundowane zostały przez osoby prywatne bądź rodziny, organizacje po­lityczne, oświatowe i zawodowe oraz bractwa kościelne, o czym informują umieszczone na nich napisy. Piękne ich barwy napełniają wnętrze całej świątyni radosnym nastro­jem, zwłaszcza w słoneczne dni. Wykonane one zostały przez firmę braci Paczków w Krakowie, a zaprojektowane przez wybitnych krakowskich malarzy.

  • Duszpasterze

    • Ks. Franciszek Kuczek

      proboszcz
      data święceń 1982-05-23
      w parafii od 1997-06-14

    • Ks. Łukasz Szczepanik

      wikariusz
      data święceń 2010-05-29
      w parafii od 2013-09-01

    • Ks. Tomasz Święs

      wikariusz
      data święceń 2011-05-28
      w parafii od 2014-09-01

    • Ks. Alfred Mleczko

      rezydent
      data święceń 1971-05-30
      w parafii od 1998-01-01

  • Grupy religijne w parafii

    • Akcja katolicka
      Caritas
      Chór parafialny
      Dziewczęca Służba Maryjna
      Grupa Młodzieżowa
      Lektorzy
      Ministranci
      Ruah - Odnowa w Duchu Świętym

  • Dane adresowe parafii

    33-160 Ryglice, Ks. J. Wyrwy 6